Achtergrond. Een huisontruiming is een ingrijpende gebeurtenis. Over hoe huisontruimingen verlopen en hoe ze zijn te voorkomen is weinig bekend.
Methode. Een exploratief beschrijvend onderzoek gebaseerd op zeven casestudies.

Resultaten. Het proces tot een huisontruiming is veelvormig en complex maar wordt bepaald door onvrede over niet ingeloste verwachtingen, stereotypering, verharding, onmacht, overspecialisatie, blikvernauwing en gebrekkige samenwerking.  De volgende  aanwijzing voor de praktijk  kan worden afgeleid uit deze studie: institutionaliseer het vermogen om conflicten op constructieve wijze tegemoet te treden. Dit betekent het gevoelig worden voor signalen en voortekenen van escalatie, herkennen van tekenen van verharding van standpunten, het investeren in de-escaleren vaardigheden als metacommunicatie en onderhandelen.

Klik hier om de gehele PDF te downloaden

“Sed ut perspiciatis unde omnis iste natus error sit voluptatem accusantium doloremque laudantium, totam rem aperiam, eaque ipsa quae ab illo inventore veritatis et quasi architecto beatae vitae dicta sunt explicabo. Nemo enim ipsam voluptatem quia voluptas sit aspernatur aut odit aut fugit, sed quia consequuntur magni dolores eos qui ratione voluptatem sequi nesciunt. Neque porro quisquam est, qui dolorem ipsum quia dolor sit amet, consectetur, adipisci velit, sed quia non numquam eius modi tempora incidunt ut labore et dolore magnam aliquam quaerat voluptatem. Ut enim ad minima veniam, quis nostrum exercitationem ullam corporis suscipit laboriosam, nisi ut aliquid ex ea commodi consequatur? Quis autem vel eum iure reprehenderit qui in ea voluptate velit esse quam nihil molestiae consequatur, vel illum qui dolorem eum fugiat quo voluptas nulla pariatur?”

“Sed ut perspiciatis unde omnis iste natus error sit voluptatem accusantium doloremque laudantium, totam rem aperiam, eaque ipsa quae ab illo inventore veritatis et quasi architecto beatae vitae dicta sunt explicabo. Nemo enim ipsam voluptatem quia voluptas sit aspernatur aut odit aut fugit, sed quia consequuntur magni dolores eos qui ratione voluptatem sequi nesciunt. Neque porro quisquam est, qui dolorem ipsum quia dolor sit amet, consectetur, adipisci velit, sed quia non numquam eius modi tempora incidunt ut labore et dolore magnam aliquam quaerat voluptatem. Ut enim ad minima veniam, quis nostrum exercitationem ullam corporis suscipit laboriosam, nisi ut aliquid ex ea commodi consequatur? Quis autem vel eum iure reprehenderit qui in ea voluptate velit esse quam nihil molestiae consequatur, vel illum qui dolorem eum fugiat quo voluptas nulla pariatur?”

“Sed ut perspiciatis unde omnis iste natus error sit voluptatem accusantium doloremque laudantium, totam rem aperiam, eaque ipsa quae ab illo inventore veritatis et quasi architecto beatae vitae dicta sunt explicabo. Nemo enim ipsam voluptatem quia voluptas sit aspernatur aut odit aut fugit, sed quia consequuntur magni dolores eos qui ratione voluptatem sequi nesciunt. Neque porro quisquam est, qui dolorem ipsum quia dolor sit amet, consectetur, adipisci velit, sed quia non numquam eius modi tempora incidunt ut labore et dolore magnam aliquam quaerat voluptatem. Ut enim ad minima veniam, quis nostrum exercitationem ullam corporis suscipit laboriosam, nisi ut aliquid ex ea commodi consequatur? Quis autem vel eum iure reprehenderit qui in ea voluptate velit esse quam nihil molestiae consequatur, vel illum qui dolorem eum fugiat quo voluptas nulla pariatur?”

terug naar Blog

“Sed ut perspiciatis unde omnis iste natus error sit voluptatem accusantium doloremque laudantium, totam rem aperiam, eaque ipsa quae ab illo inventore veritatis et quasi architecto beatae vitae dicta sunt explicabo. Nemo enim ipsam voluptatem quia voluptas sit aspernatur aut odit aut fugit, sed quia consequuntur magni dolores eos qui ratione voluptatem sequi nesciunt. Neque porro quisquam est, qui dolorem ipsum quia dolor sit amet, consectetur, adipisci velit, sed quia non numquam eius modi tempora incidunt ut labore et dolore magnam aliquam quaerat voluptatem. Ut enim ad minima veniam, quis nostrum exercitationem ullam corporis suscipit laboriosam, nisi ut aliquid ex ea commodi consequatur? Quis autem vel eum iure reprehenderit qui in ea voluptate velit esse quam nihil molestiae consequatur, vel illum qui dolorem eum fugiat quo voluptas nulla pariatur?”

“Sed ut perspiciatis unde omnis iste natus error sit voluptatem accusantium doloremque laudantium, totam rem aperiam, eaque ipsa quae ab illo inventore veritatis et quasi architecto beatae vitae dicta sunt explicabo. Nemo enim ipsam voluptatem quia voluptas sit aspernatur aut odit aut fugit, sed quia consequuntur magni dolores eos qui ratione voluptatem sequi nesciunt. Neque porro quisquam est, qui dolorem ipsum quia dolor sit amet, consectetur, adipisci velit, sed quia non numquam eius modi tempora incidunt ut labore et dolore magnam aliquam quaerat voluptatem. Ut enim ad minima veniam, quis nostrum exercitationem ullam corporis suscipit laboriosam, nisi ut aliquid ex ea commodi consequatur? Quis autem vel eum iure reprehenderit qui in ea voluptate velit esse quam nihil molestiae consequatur, vel illum qui dolorem eum fugiat quo voluptas nulla pariatur?”

terug naar Blog

Demands, thresholds and fragmentation of services hinder the accessibility of health care, such that some severe mentally ill people do not receive the treatment they need or avoid healthcare services. Methods of establishing contact and gaining trust in mental health care include practical assistance, realistic expectations, establishing long-term goals, empathy and a client-centred and flexible approach.

A public mental healthcare practice in The Netherlands with outstanding performance was studied from 2002–2007 using participant observation, interviews with experienced care providers and interviews with clients with a long history of avoiding care facilities, conflicts and troubled relationships with care providers.

A number of personal qualities are vital for establishing contact and gaining trust with these clients: altruism, a degree of compassion, loyalty, involvement, tenacity, a critical attitude to the mainstream, flexibility, optimism, diplomacy, patience,

creativity, and a certain degree of immunity to stress.

Conclusion:

Care providers who establish contact and win trust employ ‘non-judgemental appreciation’. They start from the acceptance of what is and try to connect with the client and their world. These professionals use their initial actions to identify and praise qualities and achievements of clients. This style of work is supported by a set of deep-rooted personal qualities we can summarize as ‘empathy’.

Terug naar Samenvattingen

Care avoidance refers to the condition wherein clients do not seek assistance; do not attend appointments although they are in need of help. Care avoidance is linked to another phenomena, the inability to help clients with multiple and complex problems by social services and care facilities, in this article identified as care paralysis. The aim of this article is to understand the production and reduction of care avoidance and care paralysis. Care avoidance and care paralysis not only coincide, they reinforce and recall each other. Trust and initiative – the opposite of avoidance and paralysis – are affirmed under conditions as an experienced proximity between the local population and care facilities and the committed involvement of professionals to a bounded territory. Trust and initiative also coincide, reinforce and recall each other. The existence of a safety net like the PMHC is closely linked to the absence of this vitality

Terug naar Samenvattingen

Insluiten, uitsluiten, aansluiten. Een agenda voor vakontwikkeling in de OGGz

De 24e Van der Leeuw Lezing begint Antjie Krog1 haar lezing hier in de Martinikerk met een verhaal over een groep Bosjesmannen. Eén van de mannen wil op een springbok schieten en

raakt per ongeluk één van de andere mannen terwijl ze aan het jagen zijn. Het incident stort de jagers in een crisis. Vol verwijten beschuldigen zijn kompanen hem dat hij niet goed uitgekeken heeft. Maar dan neemt de gewonde man het voor de dader op; hij had zelf niet goed uitgekeken, hij was voor de pijl gaan lopen. Nog weer later in het verhaal is het de pijl die het gedaan heeft. Het verhaal en de manier waarop het steeds opnieuw verteld wordt ontschuldigt degene die het gedaan heeft. Alle leden van deze clan van jagers-verzamelaars zijn aangewezen op elkaar en hebben elkaar nodig om te overleven, de dader kan en mag niet uitgesloten worden.

Zoals alle sociale processen in deze samenleving gericht zijn op inclusie, zo worstelen Westerse samenlevingen met het omgekeerde; het ontstaan van grote groepen mensen die met uitsluiting worden bedreigd. Zoals Krog ons laat zien hoe insluiting werkt, dat mensen afhankelijk zijn van elkaar en elkaar nodig hebben om te (over)leven, zo laat Zygmund Bauman ons zien hoe het omgekeerde er uit ziet; hoe sociaal afval ontstaat. Wie de nieuwbouw van het aantal gevangenissen in Nederland ziet, of het aantal separeerbewegingen, het aantal fase 4 cliënten, het aantal mensen dat in klinieken woont, het aantal mensen dat in de WIA of het aantal jongeren in de WAJONG, of de omvang van de Openbare Geestelijke Gezondheidszorg (OGGz) als bedrijfstak, ziet dat wij worstelen met inclusie. Traditionele samenlevingen zoals de Bosjesmannen uit het voorbeeld van Krog kennen geen afval. Alles wordt hergebruikt en krijgt opnieuw een plaats, zelfs de botten van dieren. Ieder lid van de clan is nodig voor het overleven van de groep. Insluiting is vanzelfsprekend. Bauman laat zien dat sociaal afval (Wasted Lives) verbonden is met orde. Sociale orde produceert uitsluiting. Iedere kasteelmuur, stadsgrens, landsgrens, diploma,

regeling, beroepsprofiel, beginvereiste, of wat dies meer zij, sluit mensen in, maar ook uit. Alleen chaos sluit allen in. Bauman laat zien dat modernisering gepaard gaat met een omvangrijke productie van afval, ook ‘menselijk afval’ Uitsluiting is met andere woorden onlosmakelijk verbonden met orde en is in zekere zin van alle tijden. Moeten we dan maar met de handen op de rug onderzoek doen?

Klik hier om de gehele rede te lezen en te downloaden

Terug naar Samenvattingen

Alle activiteiten op het terrein van de geestelijke volksgezondheid die worden uitgevoerd zonder dat er een expliciete hulpvraag ten grondslag aan ligt, horen tot de OGGz. Deze definitie maakt dat OGGz een breed scala van activiteiten omvat gericht op individuen, risicogroepen en zelfs nog niet nader omschreven doelgroepen. In najaar 2000 verscheen de notitie ‘Aander lu bin ook lu’, waarin de contouren van het samenwerkingsverband OGGz in de stad Groningen worden geschetst. Een jaar later zijn onder begeleiding van GB Management & Consultancy deze contouren omgezet in concrete producten zoals een protocol OGGz Groningen, taakomschrijvingen OGGz-medewerkers, en organisatiestructuur OGGz samenwerkingsverband en het convenant OGGz Samenwerkingsverband Groningen. Het convenant eindigt in februari 2004. Voor de stuurgroep OGGz is dit aanleiding om het samenwerkingsverband OGGz te evalueren. Zij heeft Bureau Onderzoek benaderd om deze evaluatie op zich te nemen.

In dit rapport en het onderzoek dat er aan vooraf ging beperken we ons de OGGz-activiteiten voor langdurige zorgafhankelijke mensen met complexe problemen en vaak zonder expliciete hulpvraag. Dit wordt ook wel aangeduid als OGGz ‘in engere zin’. Het eerder vermelde convenant is afgesloten om deze OGGz-activiteiten te regelen.

De evaluatie van de OGGz-Groningen beperkt zich tot de volgende onderwerpen:

• De doelgroep: zorgmijders, niet alleen individuen die lastig zijn, maar ook mensen met een stille problematiek.
• De structuur: de netwerkorganisatie met gezamenlijke verantwoordelijkheid en inzet van personeel.
• De OGGz-activiteiten: het geheel aan activiteiten om de doelgroep te bereiken, acute zorg te verlenen en de doelgroep toe te leiden naar de reguliere zorg.
• En tot slot het beoogd en behaald resultaat.

Om het hele rapport te lezen en te downloaden klik hier

De Openbare Geestelijke Gezondheidszorg (OGGz) bestrijkt een breed terrein dat zich niet scherp laat afbakenen. Het betreft alle activiteiten die niet op geleide van een vrijwillige, individuele hulpvraag worden uitgevoerd. Kern van de begripsbepaling van OGGz is het ontbreken van actieve medewerking van de persoon of personen waar men zich op richt. Er is geen vraag om zorg in de traditionele zin. Het gaat om diffuse hulpbehoeften die doorgaans niet door de betrokkenen zelf worden gesignaleerd.

Gemeenten houden zich onder de noemer OGGz al jaren bezig met de hulpverlening aan sociaal kwetsbare mensen. Zij worden geacht partijen bijeen te brengen en regie te voeren over de OGGz. Zo ook de gemeente Groningen. Tien jaar geleden kreeg de OGGz een impuls door het landelijke VWS-beleid dat inzette op de totstandkoming van lokale samenwerking en convenanten

Deze inspanningen hebben in de provincie Groningen geleid tot een provinciaal convenant. Op 5 oktober 2001 hebben 42 partijen, waaronder alle gemeenten, hulpverleningsinstellingen, het Zorgkantoor en de provincie het ‘Convenant voor de OGGz in de provincie Groningen’ ondertekend. Doel van dit convenant was dat partners, die het convenant hebben ondertekend, komen tot een integrale aanpak van de problemen en knelpunten op het terrein van de OGGz. Aan het eind van de werkingsduur is het convenant geëvalueerd.

In deze evaluatie maar ook in een tussentijdse evaluatie naar de OGGz in de gemeente Groningen zijn specifieke knelpunten naar voren gekomen over de werkorganisatie van de OGGz. (Vroeg)signalering en preventie worden relatief slecht beoordeeld. De OGGz in de gemeente kent een constructie met een frontoffice en een backoffice. Door de inzet van een frontoffice komen de instellingen in een positie terecht die lijkt op een tweedelijns positie: men krijgt gesaneerde problematiek, die past bij de instelling, op geleide van doorverwijzing. De natuurlijke betrokkenheid van maatschappelijke instellingen met de doelgroep, door het zelf signaleren van terugval en door het zelf in beeld houden van sociaal kwetsbare mensen, wordt hierdoor bemoeilijkt.

Naar een gebiedsgerichte aanpak De gemeente wil weer meer doen aan preventie en vroegsignalering van OGGz problematiek en wil zich bovendien weer meer oriënteren op de oorspronkelijke bedoeling van het OGGz beleid in de stad Groningen: een vangnet dat zichzelf overbodig maakt en waar instellingen ruimte krijgen om hun verantwoordelijkheid te nemen. Eén van de ambities van de gemeente Groningen is om ‘dichter bij burgers te gaan zitten’ en een gebiedsgerichte aanpak voor de OGGz te ontwikkelen. Gelet hierop heeft de centrumgemeente via de GGD opdracht gegeven om te onderzoeken hoe de huidige constructie met een front- en backoffice omgebouwd of aangepast kan worden naar een gebiedsgerichte aanpak.

Om het hele rapport te lezen en te downloaden:

In Nederland is de zorg voor sociaal kwetsbare mensen die geneigd zijn om de zorg te mijden – maar deze zorg wel nodig hebben – organisatorisch ondergebracht in de Openbare Geestelijke Gezondheidszorg (OGGz). De OGGz is een wettelijke taak van gemeenten en onderdeel van de Wmo. De OGGz is eigenlijk een complex netwerk van hulpverleners en instellingen die samenwerken op grond van afspraken die al dan niet geregeld zijn in een convenant. Het is dus geen traditionele organisatie met een gebouw en met vast personeel op de loonlijst. In dit interorganisationele werkverband is niet één centrale partij aanwezig die zijn wil dwingend aan anderen kan opleggen. Toch moet dit samenwerkingsverband assertieve en grensoverschrijdende hulpverlening realiseren, soms in onoverzichtelijke situaties. Ziehier, in een notendop de uitdaging waar de OGGz voor staat.

Ook in de DEAL gemeenten is de OGGz inmiddels een vertrouwd verschijnsel. Sinds januari 2007 is er ook in de gemeente Eemsmond een uitvoeringsnetwerk. Daarmee zijn er nu vier uitvoeringsnetwerken in de DEAL gemeenten. De stuurgroep OGGz van de DEAL gemeenten heeft in juli 2010 gevraag om de OGGz van de DEAL gemeenten aan een extern evaluatieonderzoek te onderwerpen. Bij aanvang van de evaluatie zijn er drie onderzoeksvragen gesteld:

Lees en download het hele rapport: Rapport OGGz DEAL 2010

Inleiding

In 2002 kwam er een opmerkelijk boek op de markt, ‘Splintering Urbanism’ (de uiteenvallende stad) van twee sociaal geografen Graham & Marvin 1. Het boek gaat over stedelijke samenlevingen en de manier waarop grote structuurnetwerken hier invloed op uitoefenen. Waren in de 19e eeuw de structuurnetwerken er op gericht om de buitengebieden te ontsluiten – waterleiding, elektriciteit, spoorwegen maakten afgelegen gebieden bereikbaar en onderdeel van een samenleving – de laatste decennia is dat precies omgekeerd.

De glasvezelnetten en hoge snelheidslijnen komen alleen beschikbaar voor steden die commercieel interessant zijn zoals London, Parijs en Amsterdam. De marktwerking maakt dat deze netwerken niet beschikbaar komen voor onrendabele buitengebieden. In Nederland zien we dit verschijnsel in het opheffen van buslijnen naar dorpen, het schrappen van spoorwegen en stations buiten de Randstad, dorpen die geen toegang tot snel internet hebben e.d. Hoe verder af van commerciële netwerken, hoe meer uitsluiting van voorzieningen.

De Noordelijke provincies maken zich niet voor niets druk over het schrappen van de Zuiderzeelijn. De bestuurders en politici realiseren zich drommels goed dat uitsluiting van vitale netwerken in het Noorden gepaard gaat met economische neergang en nieuwe uisluiting. Eenmaal in de neergang is een gebied oninteressanter voor investeringen in structuurnetwerken en zo kunnen regio’s nog verder achterop raken.

De regionale omstandigheden in Noorden van Nederland worden getekend door deze fysieke uitsluiting. Samen met mijn getrouwen – de Daltons (zie verderop deze site) – zijn we altijd gericht op verbinden en op het terugdringen van uitsluiting en isolement. Verbinden en uitsluiten hangen met elkaar samen als twee contragewichten. Dat ik me met zo’n groep als de Daltons heb verbonden en dat ik zo’n boek als ‘Splintering Urbanism’ over fysieke uitsluiting in een bibliotheek zie staan, heeft alles te maken met mijn persoonlijke geschiedenis.

Ik ben alert en opmerkzaam voor signalen van achterstelling of uitsluiting. Uitsluiting heeft voor mij een persoonlijke kant; ik kon in het verleden de pijn die met uitsluiting gepaard gaat niet goed verdragen. Daarover nu meer.

Om het hele artikel te lezen en te downloaden:  Gert Schout een portret

Terug naar Samenvattingen